Na het einde van Dragons of Stormwreck Isle begon een nieuw hoofdstuk. Niet langer een vooraf geschreven avontuur, maar een eigen verhaal. Een homebrew campaign, ontstaan uit nieuwsgierigheid naar de wereld van de Forgotten Realms en de wens om spelers simpelweg een mooie avond te bezorgen.

De campaign speelde zich af in de regio rond Leilon, langs de High Road richting Phandalin en met Neverwinter aan de horizon. Het was een gebied vol geschiedenis, waar oude verhalen onder de oppervlakte lagen te wachten. De groep bestond grotendeels uit beginnende spelers. Hun enige ervaring was het avontuur dat ze net hadden afgerond. Toch stapten ze zonder aarzeling een groter en onbekender verhaal binnen.

De bedoeling was duidelijk. Het moest een avontuurlijke campaign worden. Geen zware politieke intriges of duistere horror, maar een reis waarin keuzes ertoe deden en waarin de wereld langzaam voor zowel spelers als Dungeon Master tot leven zou komen. Voor de DM was dit tegelijk een ontdekkingsreis. Het was een kans om Faerûn te leren kennen, om te experimenteren met wereldopbouw en om te ontdekken hoe verhalen aan tafel ontstaan.

Sommige momenten bleven sterk hangen. Een geïmproviseerde verhaallijn rond een vermiste man uit Leilon Point groeide onverwacht uit tot een centraal mysterie waar de spelers zich volledig in vastbeten. Wat bedoeld was als een klein detail werd een drijvende kracht voor meerdere sessies. Ook het vertrek uit Phandalin, waarbij paarden op hol sloegen en de groep midden in chaos belandde, was zo’n typisch moment waarop spelplezier en improvisatie samenkwamen.

Maar na verloop van tijd werd ook duidelijk hoe moeilijk homebrew kan zijn. Het tempo bewaken, steeds nieuwe en betekenisvolle verhaalelementen bedenken, en ervoor zorgen dat alles logisch bleef voor spelers, bleek een grote uitdaging. Uiteindelijk kwam er een moment waarop de DM moest erkennen dat het te zwaar werd. De campaign eindigde abrupt, niet met een groot slot, maar met een eerlijk besluit om een andere richting in te slaan.

Toch lag daar geen mislukking, maar juist een belangrijke mijlpaal. De grootste trots lag niet in een afgerond verhaal, maar in het feit dat het avontuur überhaupt was aangedurfd. Dat spelers betrokken bleven. En dat zij daarna opnieuw wilden aansluiten voor een volgend hoofdstuk.

Dat volgende hoofdstuk werd Tyranny of Dragons. Een omvangrijke, volwassen campaign met een duidelijke structuur. Opmerkelijk genoeg bleken veel thema’s en ideeën uit de homebrew campaign daar op natuurlijke wijze in terug te keren. Wat eerst voelde als losse experimenten, bleek achteraf een onverwacht passende voorbereiding te zijn.

Campaign Chronicles of Faerûn staat daarom niet alleen voor een verhaal in de wereld van Dungeons & Dragons. Het markeert vooral het begin van een reis als Dungeon Master. Een periode van ontdekken, improviseren, fouten maken en groeien. En juist daardoor een van de meest vormende avonturen die ooit aan tafel zijn gespeeld.