Tarnstead Geschiedenis

The Crossroad Rest

Langs de grote handelsroutes van het noorden, waar de High Road en de Triboar Trail elkaar bijna raken, ligt een kleine open plek die door reizigers Tarnstead wordt genoemd. Wie er voor het eerst aankomt, ziet geen echt dorp. Geen stenen muren, geen marktplein en geen rijen huizen. Alleen een enkel groot gebouw van hout en veldsteen, een paar tenten in het gras en een modderig pad waar karren en paarden hun sporen hebben achtergelaten.

Het gebouw dat daar staat is The Crossroads Rest, een oude herberg die al langer op deze plek lijkt te staan dan de meeste reizigers zich kunnen herinneren. Ooit moet het een drukke rustplaats zijn geweest voor karavanen die tussen de steden van de Sword Coast reisden. De brede gelagkamer, de stevige fundering van steen en de kleine stal achter het gebouw verraden dat het huis gebouwd is voor een plek waar veel mensen langskomen.

Maar lange tijd gebeurde dat niet. Jarenlang stond de herberg er vrijwel alleen. Af en toe stopte er een karavaan voor een warme maaltijd of een nacht onder een dak, maar verder was de plek vooral een stille halte langs de weg. De meeste reizigers trokken na een nacht weer verder en lieten Tarnstead achter zoals ze het hadden gevonden.

De laatste tijd lijkt daar verandering in te komen. Avonturiers blijven er hangen. Waar eerst alleen een herberg stond, verschijnen nu tenten, werkbanken en kleine houten schuurtjes. Sommige reizigers besluiten een stukje grond af te bakenen en er iets te bouwen dat meer lijkt op een huis dan op een tijdelijk kamp. Langzaam ontstaat er iets dat Tarnstead vroeger nooit was: een gemeenschap.

De herberg blijft het middelpunt van alles. In The Crossroads Rest worden verhalen verteld, opdrachten besproken en plannen gesmeed voor reizen naar verre plaatsen. Reizigers brengen nieuws uit steden als Waterdeep en Neverwinter, en soms ook problemen die iemand moet oplossen.

Voor buitenstaanders is Tarnstead nog steeds niet meer dan een open plek met een herberg langs de weg.

Maar voor de mensen die er blijven, wordt het iets anders: een begin. Een kruispunt van wegen, verhalen en avonturen. En misschien, als de tenten huizen worden en de werkbanken winkels, zal Tarnstead ooit uitgroeien tot een echt dorp. Voor nu is het nog klein. Maar elke nieuwe reiziger die besluit te blijven, verandert de plek een beetje.

De Geschiedenis van Tarnstead

De oorsprong van Tarnstead is bescheiden. Lang voordat er sprake was van een nederzetting, lag op deze plek slechts een open stuk land langs twee belangrijke handelsroutes van de Sword Coast: de High Road en de Triboar Trail. Hoewel de wegen elkaar niet precies kruisen, komen ze hier dicht genoeg bij elkaar dat reizigers al vroeg een natuurlijke rustplaats begonnen te gebruiken. Karavanen hielden er halt om paarden te laten drinken, wagens te repareren en een nacht onder de sterren door te brengen.

In de loop der jaren verscheen er een eenvoudige wegpost. Niets meer dan een stevig huis van hout en steen waar reizigers beschutting konden vinden. Wie het oorspronkelijke gebouw heeft neergezet, weet niemand meer precies. Sommige verhalen spreken van een voormalige caravanmeester die genoeg had van het reizen, andere verhalen vertellen dat het ooit een kleine handelsplek was die nooit echt tot een dorp uitgroeide. Wat wel zeker is, is dat de plek lange tijd weinig meer was dan een stille halte langs de weg.

Pas enkele jaren geleden veranderde dat, toen de herberg The Crossroads Rest werd geopend door Corvin Hale. Corvin had jarenlang gewerkt als caravanwacht op de routes tussen Waterdeep en Neverwinter en wist uit ervaring hoe waardevol een veilige rustplaats langs de handelswegen kon zijn. Hij kocht het oude gebouw, knapte het op en maakte er opnieuw een herberg van.

Aanvankelijk veranderde er weinig. Af en toe stopte er een karavaan of een groep reizigers, maar meestal bleef de herberg een rustige plek langs de weg. Totdat avonturiers begonnen te blijven. Wat begon met een enkele tent naast de herberg groeide langzaam uit tot iets meer. Reizigers besloten hun kamp niet meteen op te breken. Er verschenen kleine werkplaatsen, opslaghutten en geïmproviseerde woningen. Langzaam ontstond er een gemeenschap van mensen die niet alleen langs de wegen trokken, maar hier ook een plek vonden om naar terug te keren. Zo kreeg de plek uiteindelijk een naam: Tarnstead.

Het is nog geen echte stad en misschien zal het dat ook nooit worden. Maar elke nieuwe reiziger die besluit te blijven, elk stuk land dat wordt bebouwd en elke werkplaats die wordt opgericht, voegt een nieuw hoofdstuk toe aan de geschiedenis van deze jonge nederzetting.

Voor nu blijft Tarnstead een klein kruispunt van wegen, verhalen en avonturen. Maar zoals met veel plaatsen langs de handelsroutes, begint elke grote stad ooit met slechts een herberg langs de weg.